تولید زغال سکهای خانگی، تجربهای جذاب و در عین حال چالشبرانگیز است که میتواند علاوه بر صرفهجویی اقتصادی، سرگرمی لذتبخشی را نیز به ارمغان بیاورد. زغال سکهای، به دلیل شکل منظم و سوخت یکنواختش، طرفداران زیادی در بین مصرفکنندگان ذغال دارد. اما چگونه میتوان این زغال باکیفیت را در خانه و با کمترین امکانات تولید کرد؟ این راهنمای فنی-اجرایی، گام به گام شما را در این مسیر همراهی خواهد کرد تا با رعایت اصول و نکات کلیدی، به تولید زغال سکهای خانگی با کیفیت بالا دست یابید.
این مقاله با هدف ارائه یک راهنمای جامع و کاربردی برای تولید زغال سکهای در محیط خانگی تهیه شده است. در دنیای امروز که گرایش به سمت محصولات دستساز و باکیفیت رو به افزایش است، تولید زغال سکهای خانگی میتواند فرصتی مناسب برای علاقهمندان به مشاغل خانگی و یا افرادی باشد که به دنبال راههایی برای کاهش هزینههای خود هستند. زغال سکهای، که به دلیل شکل و اندازه یکنواختش شناخته میشود، برای استفاده در قلیان، باربیکیو و حتی در برخی مصارف صنعتی کوچک کاربرد دارد. تولید این نوع زغال نیازمند دقت، صبر و دانش اولیه در مورد فرآیندهای تولید زغال است. در این راهنما، ما به طور مفصل به تمامی جوانب این فرآیند، از انتخاب مواد اولیه تا مراحل نهایی بستهبندی، خواهیم پرداخت. فروشگاه سالار سوز جنوب با سالها تجربه در زمینه تولید و عرضه انواع زغال، آمادگی ارائه مشاوره و راهنماییهای تخصصی به شما عزیزان را دارد. ما در این مقاله، چکیدهای از دانش و تجربهی خود را در اختیار شما قرار میدهیم تا بتوانید با اطمینان خاطر، این فرآیند را در خانه آغاز کنید. هدف اصلی ما، توانمندسازی شما برای تولید زغالی با کیفیت، ایمن و قابل اطمینان است که بتواند نیازهای شما و اطرافیانتان را برطرف سازد.
فهرست لوازم و پیشنیازها
- مواد اولیه (چوب درختان مناسب): انتخاب چوب مناسب، اولین و حیاتیترین گام در تولید زغال با کیفیت است. بهترین چوبها برای تولید زغال، چوبهای سخت و متراکم مانند بلوط، راش، گردو، مرکبات (مانند پرتقال و لیمو) و یا میوه هستند. این چوبها دارای نسبت کربن بالایی بوده و در اثر حرارت، زغالی با چگالی بالا، مقاومت خوب و زمان سوخت طولانی تولید میکنند. از چوبهای نرم و سبک مانند کاج یا صنوبر که دارای رزین زیاد و ساختار متخلخل هستند، به دلیل تولید زغال با کیفیت پایین، دود زیاد و زمان سوخت کوتاه، باید اجتناب کرد. همچنین، اطمینان حاصل کنید که چوبها کاملاً خشک باشند؛ رطوبت بالا در چوب، فرآیند زغالسازی را مختل کرده و کیفیت نهایی زغال را به شدت کاهش میدهد. رطوبت مطلوب چوب، کمتر از 15 درصد است.
- مخزن یا کوره زغالسازی خانگی: برای تولید زغال در مقیاس خانگی، نیاز به یک مخزن یا کوره دارید که بتواند حرارت لازم را به صورت کنترل شده به چوب برساند. این مخزن میتواند از جنس فلز مقاوم به حرارت (مانند فولاد) ساخته شود. طراحی کوره باید به گونهای باشد که امکان ورود هوا برای احتراق اولیه و سپس خروج دود و گازهای ناشی از فرآیند را فراهم کند. کوره باید دارای درب محکم برای جلوگیری از ورود و خروج هوای ناخواسته و همچنین دریچههایی برای تنظیم جریان هوا باشد. برخی از کورههای خانگی به صورت استوانهای یا مکعبی طراحی میشوند و ممکن است دارای طبقاتی برای چیدمان چوب باشند.
- دستگاه یا قالب زغال سکهای: برای شکلدهی به زغال به صورت سکهای، نیاز به یک دستگاه پرس یا قالبی دارید که بتواند خاک زغال (پس از پودر شدن) را با فشار مناسب به اشکال دایرهای و مسطح تبدیل کند. این قالبها معمولاً از جنس فلز مقاوم ساخته میشوند و دارای حفرههایی با قطر و ضخامت مورد نظر برای زغال سکهای هستند. برخی از دستگاههای پرس خانگی، امکان تنظیم فشار را نیز دارند که به تولید زغال با چگالی مطلوب کمک میکند.
- دستگاه خردکن یا آسیاب: پس از زغالسازی اولیه چوب، زغال حاصل باید به صورت پودر درآید تا بتوان آن را با مواد افزودنی ترکیب و مجدداً شکل داد. یک دستگاه خردکن یا آسیاب خانگی، برای این منظور ضروری است. این دستگاه باید قادر باشد زغال سخت را به ذرات ریز و یکنواخت تبدیل کند.
- مواد افزودنی (نشاسته، چسب گیاهی، یا خاکستر): برای افزایش چسبندگی خاک زغال و بهبود کیفیت نهایی، معمولاً از مواد افزودنی استفاده میشود. نشاسته (مانند نشاسته ذرت یا گندم) پس از حرارت دیدن، خاصیت چسبندگی پیدا میکند. چسبهای گیاهی طبیعی نیز میتوانند مورد استفاده قرار گیرند. خاکستر نیز میتواند به عنوان یک پرکننده و بهبود دهنده ساختار به کار رود. میزان و نوع این مواد افزودنی، بر روی کیفیت، میزان دود و زمان سوخت زغال تأثیرگذار است.
- دستکشهای مقاوم به حرارت و ماسک تنفسی: در تمام مراحل فرآیند زغالسازی، به خصوص هنگام کار با کوره داغ و یا پودر زغال، استفاده از دستکشهای مقاوم به حرارت برای محافظت از دستها و ماسک تنفسی برای جلوگیری از استنشاق ذرات ریز زغال و دود، الزامی است.
- انبردست یا گیره: برای جابجایی قطعات داغ زغال و یا قطعات کوره، انبردست یا گیره ضروری است.
- ظروف مناسب برای مخلوط کردن: برای ترکیب خاک زغال با مواد افزودنی، به ظروف تمیز و مقاوم نیاز دارید.
- محیط کار تهویهدار: فرآیند زغالسازی، چه در مرحله اول و چه در مرحله شکلدهی مجدد، دود و گازهایی تولید میکند. بنابراین، انجام این کار در محیطی با تهویه مناسب، مانند فضای باز یا کنار پنجره باز، امری حیاتی برای حفظ سلامتی است.
مراحل تولید زغال سکهای خانگی
تولید زغال سکهای خانگی، یک فرآیند چند مرحلهای است که نیازمند دقت و رعایت اصول فنی است. فروشگاه سالار سوز جنوب، شما را در این مسیر همراهی میکند تا بهترین نتیجه را کسب کنید.
- آمادهسازی چوب: چوبهای انتخابی را به قطعات کوچکتر با اندازههای مناسب برای قرارگیری در کوره خرد کنید. اندازه قطعات باید به گونهای باشد که بتوانند به طور یکنواخت حرارت ببینند. این مرحله شامل اره کردن، تبر زدن یا استفاده از ابزارهای دیگر برای برش چوب به قطعات کوچکتر است. اطمینان حاصل کنید که چوبها کاملاً خشک باشند. رطوبت بیش از حد چوب، نه تنها باعث طولانی شدن فرآیند زغالسازی میشود، بلکه کیفیت زغال نهایی را نیز به شدت تحت تأثیر قرار میدهد. چوبهایی که از قبل خشک شدهاند (خشک کردن در آفتاب یا در کوره خشککن) بهترین نتیجه را خواهند داد.
نکته حرفهای: برای افزایش راندمان و کیفیت زغال، قبل از قرار دادن چوب در کوره، آن را در معرض هوا و آفتاب به مدت چند هفته تا خشک شدن کامل قرار دهید. چوبهایی که تازه بریده شدهاند، به دلیل داشتن رطوبت بالا، زمان بیشتری برای زغال شدن نیاز دارند و ممکن است زغالی با کیفیت پایینتر تولید کنند.
- بارگذاری کوره: قطعات چوب آماده شده را به طور منظم و بدون فشردهسازی بیش از حد، درون مخزن یا کوره زغالسازی بچینید. فضای خالی بین چوبها برای گردش هوا و رسیدن حرارت به تمام قسمتها ضروری است. چیدمان صحیح چوبها، تأثیر مستقیمی بر یکنواختی فرآیند زغالسازی دارد. اگر چوبها را بیش از حد فشرده کنید، جریان هوا محدود شده و قسمتهایی از چوب به درستی زغال نخواهند شد.
نکته هشدار: از بارگذاری بیش از حد ظرفیت کوره خودداری کنید. این کار میتواند منجر به احتراق ناقص، تولید زغال بیکیفیت و حتی خطرات ایمنی شود. فضای کافی برای گردش هوا در داخل کوره را همیشه در نظر بگیرید.
- فرآیند زغالسازی (کربنسازی): درب کوره را محکم ببندید. ابتدا با استفاده از مقدار کمی مواد اشتعالزا (مانند کاغذ یا چوب نازک) آتش کوچکی در نزدیکی دریچه ورودی هوا ایجاد کنید تا چوبها شروع به سوختن کنند. هدف این مرحله، ایجاد حرارت اولیه و شروع فرآیند تجزیه حرارتی چوب (پیرولیز) است. هنگامی که چوبها شروع به شعلهور شدن کردند، دریچه ورودی هوا را تا حدی باز نگه دارید تا اکسیژن لازم برای ادامه سوختن تامین شود. در این مرحله، دود غلیظی از کوره خارج خواهد شد. با گذشت زمان، دود کمرنگتر شده و رنگ آن به مایل به آبی یا سفید تبدیل میشود. این نشاندهنده شروع فرآیند کربنسازی است.
نکته حرفهای: کنترل دمای کوره در این مرحله بسیار حیاتی است. دمای ایدهآل برای زغالسازی چوبهای سخت، بین 400 تا 600 درجه سانتیگراد است. با تنظیم دریچههای ورودی و خروجی هوا، میتوانید دما را کنترل کنید. کاهش تدریجی میزان اکسیژن ورودی، فرآیند کربنسازی را تسریع میکند و از سوختن کامل چوب و تبدیل شدن آن به خاکستر جلوگیری میکند.
نکته هشدار: در طول فرآیند زغالسازی، به دلیل خروج گازهای قابل اشتعال، مراقب جرقه و شعله باشید. در صورت مشاهده شعلهور شدن ناگهانی یا افزایش بیش از حد دما، فوراً دریچه ورودی هوا را ببندید.
- خنک کردن زغال: پس از اتمام فرآیند کربنسازی (که معمولاً با کاهش چشمگیر خروج دود مشخص میشود)، دریچه ورودی هوا را ببندید و اجازه دهید کوره به تدریج خنک شود. این فرآیند میتواند چندین ساعت طول بکشد. هرگز سعی نکنید زغال داغ را از کوره خارج کنید؛ این کار بسیار خطرناک است و میتواند منجر به اشتعال مجدد شود. بهترین روش، قرار دادن کوره در فضایی امن و اجازه دادن به آن برای خنک شدن کامل است.
نکته حرفهای: برای تسریع فرآیند خنک شدن، میتوان کوره را در معرض باد قرار داد، اما همچنان باید از باز کردن درب کوره تا زمان خنک شدن کامل جلوگیری کرد. برخی افراد با پاشیدن آب روی بدنه خارجی کوره (با احتیاط فراوان)، اقدام به خنک کردن آن میکنند، اما این روش نیازمند تجربه و احتیاط زیاد است.
- خرد کردن و پودر کردن زغال: پس از خنک شدن کامل زغال، قطعات زغال را از کوره خارج کنید. زغالهای حاصل معمولاً به صورت تکههای نامنظم هستند. این تکهها را با استفاده از دستگاه خردکن یا آسیاب، به پودر ریز و یکنواخت تبدیل کنید. اندازه ذرات پودر زغال، بر روی کیفیت و چسبندگی نهایی زغال سکهای تأثیرگذار است. سعی کنید پودری با اندازه ذرات یکنواخت به دست آورید.
نکته هشدار: هنگام خرد کردن زغال، حتماً از ماسک تنفسی استفاده کنید تا از استنشاق ذرات ریز و گرد و غبار زغال جلوگیری شود. این ذرات میتوانند برای سیستم تنفسی مضر باشند.
- مخلوط کردن با مواد افزودنی: پودر زغال را در یک ظرف مناسب بریزید. سپس، مقدار مشخصی از مواد افزودنی (مانند نشاسته یا چسب گیاهی) را به آن اضافه کنید. نسبت مواد افزودنی به پودر زغال، بسیار مهم است و باید با آزمون و خطا به نسبت بهینه دست یافت. معمولاً نسبت 70-80 درصد پودر زغال و 20-30 درصد مواد افزودنی، نقطه شروع خوبی است. مقدار کمی آب نیز برای ایجاد خمیری با قوام مناسب اضافه کنید. مخلوط را به خوبی هم بزنید تا خمیری یکدست و بدون گلوله به دست آید.
نکته حرفهای: استفاده از نشاسته به عنوان چسب، پس از حرارت دیدن، استحکام خوبی به زغال میدهد. برای فعال کردن چسبندگی نشاسته، پس از مخلوط کردن با پودر زغال و آب، مخلوط را برای چند دقیقه روی حرارت ملایم قرار دهید (مانند بخار آب) تا نشاسته ژلاتینی شود. سپس اجازه دهید خنک شده و دوباره مخلوط کنید.
نکته هشدار: از اضافه کردن بیش از حد آب خودداری کنید. خمیر رقیق، فرمگیری زغال را دشوار کرده و زمان خشک شدن را طولانیتر میکند. خمیر باید قوام لازم برای شکلگیری در قالب را داشته باشد.
- شکلدهی زغال سکهای: خمیر آماده شده را با استفاده از دستگاه پرس یا قالب زغال سکهای، به شکل دایرهای با ضخامت مشخص درآورید. مقدار مناسبی از خمیر را در قالب قرار دهید و با فشار مناسب، آن را به صورت سکه درآورید. فشار باید به اندازهای باشد که زغال متراکم شده و استحکام لازم را پیدا کند، اما نه آنقدر زیاد که هوا در داخل آن باقی نماند.
نکته حرفهای: قبل از استفاده از قالب، آن را کمی چرب کنید تا خمیر به آن نچسبد. این کار، فرآیند خارج کردن زغالهای شکلگرفته را آسانتر میکند.
نکته هشدار: در هنگام کار با دستگاه پرس، دقت لازم را داشته باشید تا انگشتان شما زیر فشار پرس قرار نگیرند. از دستکشهای محافظ نیز در صورت نیاز استفاده کنید.
- خشک کردن زغال سکهای: زغالهای سکهای شکلگرفته را به آرامی بر روی سطح صاف و در محیطی با تهویه مناسب قرار دهید تا خشک شوند. این فرآیند ممکن است چندین روز طول بکشد، بسته به میزان رطوبت محیط و ضخامت زغالها. زغالها باید کاملاً خشک و سفت شوند. از قرار دادن زغالهای مرطوب در معرض نور مستقیم خورشید یا حرارت زیاد خودداری کنید، زیرا ممکن است باعث ترک خوردن یا خرد شدن آنها شود.
نکته حرفهای: برای تسریع فرآیند خشک شدن، میتوانید زغالها را در یک سینی مشبک قرار دهید تا هوا از زیر آنها نیز عبور کند. همچنین، استفاده از دستگاه رطوبتگیر در محیط بسته میتواند به خشک شدن سریعتر و یکنواختتر زغالها کمک کند.
نکته هشدار: اطمینان حاصل کنید که زغالها قبل از بستهبندی کاملاً خشک شدهاند. زغال نیمهخشک در صورت نگهداری در بستهبندی، رطوبت خود را حفظ کرده و ممکن است کپک بزند یا کیفیت خود را از دست بدهد.
- بستهبندی و نگهداری: پس از خشک شدن کامل، زغالهای سکهای آماده بستهبندی هستند. آنها را در کیسههای نایلونی ضخیم یا کارتنهای مقاوم بستهبندی کنید. اطمینان حاصل کنید که بستهبندی محکم بوده و از نفوذ رطوبت جلوگیری کند. زغالها را در مکانی خشک، خنک و دور از مواد اشتعالزا نگهداری کنید.
نکته حرفهای: برای فروش یا عرضه، میتوانید بستهبندیهای جذاب و با اطلاعات لازم (مانند وزن، نوع زغال و دستورالعمل استفاده) طراحی کنید. استفاده از کیسههای ضد رطوبت، طول عمر زغال را افزایش میدهد.
نکته هشدار: زغال، حتی پس از تولید، همچنان مادهای قابل اشتعال است. آن را در کنار مواد شیمیایی، بنزین، یا هر ماده اشتعالزای دیگری نگهداری نکنید. همچنین، از نگهداری زغال در نزدیکی منابع گرما یا شعله باز خودداری نمایید.
عیبیابی سریع
چرا زغال من به خوبی نمیسوزد؟
دلیل: رطوبت بالا در چوب اولیه، عدم کربنسازی کامل، یا استفاده بیش از حد از مواد افزودنی. ممکن است فرآیند خنک کردن یا خشک کردن زغال نیز کامل نباشد.
راه حل: اطمینان حاصل کنید که چوب اولیه کاملاً خشک بوده است. فرآیند کربنسازی را با دقت بیشتری دنبال کنید و از بسته بودن کامل درب کوره اطمینان حاصل کنید. میزان مواد افزودنی را کاهش دهید و زغال سکهای را تا خشک شدن کامل، به مدت کافی نگهداری کنید. برای اطمینان، زغال را تست کنید؛ باید صدای تق تق ضعیفی هنگام افتادن تولید کند و پس از روشن شدن، شعله نسبتاً پایداری داشته باشد.
چرا زغال من دود زیادی تولید میکند؟
دلیل: استفاده از چوبهای نامناسب (مانند چوبهای نرم یا حاوی رزین زیاد)، عدم تهویه کافی در حین کربنسازی، یا وجود مواد ناخالص در زغال.
راه حل: از چوبهای سخت و مناسب (مانند بلوط، راش، مرکبات) استفاده کنید. در مرحله کربنسازی، اطمینان حاصل کنید که مقدار کافی هوا برای احتراق کامل وجود دارد. پس از کربنسازی، فرآیند خنک کردن را به درستی انجام دهید. اگر از مواد افزودنی استفاده میکنید، مطمئن شوید که با کیفیت بوده و به مقدار مناسب اضافه شدهاند.
چرا زغال من به راحتی خرد میشود؟
دلیل: عدم استفاده از چسب کافی یا نامناسب بودن چسب، فشار ناکافی در مرحله شکلدهی، یا عدم خشک شدن کامل.
راه حل: میزان مواد افزودنی چسبنده (مانند نشاسته) را افزایش دهید یا از چسبهای قویتر و مناسبتر استفاده کنید. فشار پرس در مرحله شکلدهی را تنظیم کنید تا زغال متراکمتر شود. مطمئن شوید که زغال سکهای قبل از بستهبندی، کاملاً خشک شده است. زغال باید پس از خشک شدن، صدای محکمی داشته باشد و به راحتی نشکند.
چرا زغال من در حین سوختن میشکند یا ترک میخورد؟
دلیل: تنشهای حرارتی ناشی از خشک شدن سریع، رطوبت باقیمانده در زغال، یا عدم یکنواختی در ترکیب مواد.
راه حل: زغال را به آرامی و در محیطی با تهویه مناسب خشک کنید. از خشک کردن سریع با حرارت مستقیم خودداری نمایید. اطمینان حاصل کنید که رطوبت کاملاً از زغال خارج شده است. سعی کنید ترکیب مواد در مرحله مخلوط کردن، یکنواخت باشد تا تنشهای داخلی کاهش یابد.
چرا زغال سکهای من شکل نامنظم دارد؟
دلیل: کیفیت نامناسب قالب یا دستگاه پرس، استفاده از خمیر با قوام نامناسب، یا عدم دقت در مرحله شکلدهی.
راه حل: از قالبها و دستگاههای پرس با کیفیت استفاده کنید. قوام خمیر را تنظیم کنید تا نه خیلی سفت و نه خیلی شل باشد. در مرحله شکلدهی، دقت و ظرافت بیشتری به خرج دهید و خمیر را به طور یکنواخت در قالب پخش کنید.
برای اطلاعات بیشتر رازهای پنهان در تولید زغال سکه ای به مقالات زیر مراجعه کنید
⭐️ فوت و فن تهیه زغال سکه ای مرغوب: از مواد اولیه تا نتیجه نهایی 🔥
⭐️ راهنمای عملی ساخت زغال سکه ای پایدار و ماندگار 💯
⭐️ رازهای پنهان در تولید زغال سکه ای خانگی: راهنمای کامل 🏡
نتیجه مورد انتظار
با دنبال کردن دقیق این راهنمای فنی-اجرایی، شما قادر خواهید بود زغال سکهای با کیفیت بالا، با سوخت یکنواخت، دود کم، و مقاومت مناسب تولید کنید. زغال حاصل، ظاهری مرتب و یکدست خواهد داشت و برای مصارف گوناگون، از جمله قلیان و باربیکیو، بسیار مناسب خواهد بود. فروشگاه سالار سوز جنوب، این اطمینان را به شما میدهد که با رعایت این اصول، میتوانید به محصولی رضایتبخش دست یافته و از تجربه تولید زغال خانگی لذت ببرید.
سوالات متداول تولید زغال سکهای
بهترین نوع چوب برای تولید زغال سکهای خانگی کدام است؟
بهترین چوبها برای تولید زغال سکهای، چوبهای سخت و متراکم مانند بلوط، راش، گردو، و میوه (مانند مرکبات، سیب، گلابی) هستند. این چوبها دارای تراکم بالا و کربن بالایی بوده و منجر به تولید زغالی با کیفیت، زمان سوخت طولانی و دود کم میشوند. از چوبهای نرم مانند کاج یا صنوبر که دارای رزین زیاد و ساختار متخلخل هستند، باید اجتناب کرد.
چقدر زمان برای فرآیند زغالسازی و خشک کردن لازم است؟
فرآیند زغالسازی در کوره بسته به حجم چوب و دما، میتواند بین 12 تا 48 ساعت طول بکشد. پس از آن، مرحله خنک شدن کوره نیز ممکن است چندین ساعت زمان ببرد. خشک کردن زغال سکهای شکلگرفته، بسته به ضخامت و رطوبت محیط، میتواند از 2 تا 7 روز یا بیشتر طول بکشد. برای اطمینان از خشک شدن کامل، باید تا زمانی که زغالها کاملاً سفت و بدون رطوبت شوند، صبر کرد.
چه میزان مواد افزودنی باید استفاده کرد؟
میزان مواد افزودنی (مانند نشاسته یا چسب گیاهی) معمولاً بین 20 تا 30 درصد وزن پودر زغال است. این نسبت میتواند بسته به نوع مواد افزودنی و کیفیت مورد انتظار، کمی متغیر باشد. هدف از افزودنیها، افزایش چسبندگی و استحکام زغال سکهای است. نسبت دقیق را میتوان با آزمون و خطا و توجه به کیفیت نهایی زغال، تعیین کرد.
آیا تولید زغال سکهای در آپارتمان امکانپذیر است؟
فرآیند زغالسازی اولیه، به دلیل تولید دود زیاد و نیاز به حرارت بالا، به هیچ عنوان برای محیطهای بسته مانند آپارتمان مناسب نیست و بسیار خطرناک است. این مرحله حتماً باید در فضای باز و با تهویه مناسب انجام شود. با این حال، مراحل بعدی مانند خرد کردن، مخلوط کردن و شکلدهی زغال در صورت داشتن تهویه مناسب، در محیطی که بتوان دود آن را کنترل کرد، امکانپذیر است.
چگونه میتوان از کیفیت زغال سکهای تولیدی اطمینان حاصل کرد؟
کیفیت زغال سکهای با معیارهایی مانند زمان سوخت، میزان دود، عطر و بوی دود، و استحکام فیزیکی آن سنجیده میشود. زغال با کیفیت، باید به مدت طولانی بسوزد، دود کمی تولید کند (ترجیحاً بدون بو یا با بوی ملایم و طبیعی)، و در حین سوختن خرد یا شکسته نشود. همچنین، باید قبل از روشن شدن، صدای تق تق ضعیفی ایجاد کند.
برای ارتباط با سالارسوز جنوب می توانید با شماره های زیر تماس بگیرید: شماره تماس: 09125309837